Naar overzicht van blogs

Marathon Stockholm 2015

Gepubliceerd op 1 juni 2015

Scandinavië is voor de meeste Nederlanders een ‘grijs’ gebied, één pot nat. “Ga je naar Stockholm, wat leuk. Ik wil ook nog eens naar Noorwegen”, ik heb dit soort kreten de afgelopen weken meerder keren gehoord. Jammer dat de gemiddelde Nederland eigenlijk zo weinig weet van Scandinavische landen als Zweden, Noorwegen en Finland. Geheel onterecht als je het mij vraagt. Scandinavië heeft het imago van koud en grijs. Natuurlijk is het in de winter koud en donker. Maar in de zomer is het zeer goed vertoeven. Sterker nog, wist je dat ze in Stockholm gemiddeld een betere zomer hebben dan in ons kleine kikkerlandje? Zomers vol zon en aangename temperaturen afgewisseld met mooie lentes zijn geen uitzondering.

Helaas alleen niet in het laatste weekend van mei 2015. Althans, niet de zaterdag tijdens de marathon 😉

De Marathon van Stockholm stond al lang op mijn verlanglijstje. Het zijn de youtube filmpjes die ik hiervan heb gezien, denk ik. Op veel websites staat deze marathon ook bij de top van de mooiste marathons ter wereld. Dit is niet voor niets ben ik achter gekomen.

Vrijdag 29 mei gaat de wekker om 02:30 uur ‘s nachts, pff geen tijd natuurlijk. De kinderen blijven een lang weekend bij Oma Annie logeren en het tripje hebben we geboekt samen met mijn schoonfamilie. We vliegen om 6:50 uur vanaf Schiphol. Dat heeft natuurlijk het voordeel dat je nog een hele dag hebt tijdens je uitstapje, maar het hakt er natuurlijk wel behoorlijk in.

Mooi op tijd (rond 9:00 uur) komen we aan in Stockholm, waar we een taxi nemen. We spreken een prijs af met de taxichauffeur en halverwege heeft hij het idee om de toeristische route te nemen zodat we wat meer van de stad zien. Normaal gesproken gaat hier natuurlijk een belletje rinkelen maar het gaat hier om een aardige chauffeur met goede bedoelingen. Zijn we niet helemaal gewend meer maar blijkbaar komen dit soort acties in Stockholm met regelmaat voor, zo blijkt.

Het hotel is prima en om ons op een makkelijke manier door de stad te kunnen verplaatsen besluiten we om een fiets te huren. Fietsen is in Stockholm net zo gebruikelijk als in Nederland. Er zijn veel fietspaden. In de lente- en zomermaanden kun je een fiets huren van Stockholm City Bikes door bij het Stockholm Tourist Centre of SL-Center een fietskaart voor 3 aaneengesloten dagen of voor het hele seizoen te kopen.

stockholm1

Het principe is eenvoudig maar geniaal; je krijgt een pasje en hiermee kun je een fiets uit een fietsrek trekken in een fietstand. Hiermee mag je 3 uur rond fietsen en hierna moet je hem weer ergens bij een fietsstand terugzetten of omruilen zodat je weer 3 uur verder kunt fietsen. Het is niet moeilijk om in de binnenstad van Stockholm een fietsstand van CityBikes te vinden, er zijn er namelijk al 140 geplaatst. Met een appje kun je zien of er fietsen staan en/of je je fiest kunt parkeren in de daarvoor bestemde slots.

’s Avonds voel ik me gesloopt. We hebben de halve stad door gefietst en gewandeld en mijn benen doen behoorlijk zeer. Tussendoor hebben we ook nog even mijn startbewijs opgehaald bij de Marathon Expo.

stockholm2

Al dat fietsen is natuurlijk niet echt een optimale voorbereiding maar het was een geweldige dag die ze me niet zouden afnemen. Dat is ook wat waard natuurlijk :)

Maar die verdomde kuit he. Tijdens mijn laatste lange duurloop in de mooie Laurabossen te Weert begon deze al tegen te sputteren. Maar goed; we zullen zien. Starten zal altijd wel lukken 😉

Zaterdagochtend, ik word gewekt door het licht wat door de gordijnen schijnt. Het is 4:00 uur ’s ochtends en al hartstikke licht buiten; ook dit is Stockholm. Ik heb goed geslapen. I feel good. Het is 15 kilometer fietsen naar de start dus over de warming-up hoef ik me geen zorgen te maken.

stockholm3

Daar aangekomen is het al aardig druk. De start is om 12:00 uur en dat is eigenlijk best bijzonder voor een grote stadsmarathon. Met mijn familie spreek ik af dat we elkaar treffen op 3km, HM-punt en 40 kilometer. Ik maak nog het ‘grapje’ dat ik dan mooi bij de helft kan uitstappen..

stockholm4

De route van de marathon bestaat uit 2 rondes. ééntje van 16,6 km en ééntje van 25,1 km. De omgeving varieert van een mooi groen gebied (met grasvelden en paarden) tot het Royal Park “Djurgården”. Tijdens het lopen passeren we gebouwen als het ‘Royal Palace’, ‘Royal Opera’ en het parlementshuis.

stockholm5

De “Västerbron” brug wordt het meest gevreesd, deze passeren maar liefst 2x. De brug is stijl en lang. Het hoogste punt van is 29 meter.

stockholm6

Ondanks de weersvoorspelling is het droog en goed loopweer; ik schat een graad of 12. Het doel is zoals altijd; genietend uitlopen, rustig beginnen, kijken hoe het voelt en eventueel wat gas bijgeven. Het startschot klinkt en om 12:03 uur passeer ik de startstreep. We zijn los!

Bij 3 kilometer zie ik voor het eerst mijn familie. Geweldig dat ze me zo aanmoedigen. De benen voelen goed en van de fietstocht van de dag ervoor lijk ik gelukkig weinig last te hebben.

stockholm7

Ergens nadat deze foto is gemaakt begint het te regenen en zal het die dag niet meer ophouden.

Bij de 8km gaan we de brug over. Deze gaat met goed af. Het kost me weinig (extra) moeite om naar boven te komen. Ik zie veel mensen wandelen en het feit dat ik dit niet hoef laat mijn zelfvertrouwen stijgen. Wel merk ik dat ik goed op mijn techniek moet letten. Zolang ik geconcentreerd blijf, licht blijven lopen en focus houdt gaat het prima. Zodra ik merk dat ik afgeleid raak en slordig ga lopen voelt het direct minder lekker. Kleine pasjes en lichtvoetig lopen is de remedie. Mijn playlist met muziek van 180 beats per minuut helpt me daar goed bij. De 10k kom ik door op 55:26. Niet super – wat gereserveerd – maar goed op schema. Het is immers nog ver. De kilometers vliegen voorbij en ondanks de regen ben ik blij dat ik hier loop en het voelt goed. De kuit die me weken geleden nog liet twijfelen of ik überhaupt zou starten doet het nog het prima; ik heb er nauwelijks last van.

Met het weer gaat het een stuk minder goed. De regen komt met b-a-k-k-e-n uit de hemel. Ongelooflijk wat kan het regen hier in de hoofdstad van Scandinavië. Tijdens het hardlopen merk je er niet zo heel veel van maar voor mijn supporterscrew die zich verplaatst op de fiets is dit een hele opgaaf. Respect! Tip: Volgende keer een paraplu meenemen 😉

Halve marathon punt; 1:55:19. Als ik zo blijf lopen finish ik ruim onder de 4 uur. Perfect.

stockholm8

Ook bij de 33k gaat voor de 2e keer de Västerbron brug me goed af. Bij de 37k begint het wat zwaarder te worden. Wellicht heb ik onderweg toch iets te weinig gegeten (2 mueslirepen en 1 gelletje). De snelheid gaat er iets uit maar bij de laatste 5k lukt het me toch om het verval te beperken tot één minuutje.

De finish is bijzonder. Deze is namelijk in het Olympisch stadium. Deze is gebouwd in 1912. In dit stadion zijn in de historie maar liefst 83(!) atletiek wereldrecords verbroken, tot op de dag van vandaag heeft geen enkel stadion dit ooit geëvenaard. En vergeet niet Jan Knippenberg. Hij finishte hier in 1974 zijn bizarre toch van Hoek van Holland naar Stockholm. Maar liefst 1600km in 18 dagen. Nee dit is niet zomaar een stadion.

stockholm9

Ik passeer de eindstreep in een tijd van 3:51:13. Dat is een nieuw PR. Zeker gezien de weersomstandigheden en de hoogtemeters ben ik hier content over. Belangrijkste nog; het was genieten! Blij neem ik mijn medaille in ontvangst!

stockholm10

Even lijkt het er op dat ik er zonder blessures van af ben gekomen. Wanneer ik echter ’s avonds na het eten op sta om naar het toilet te gaan merk ik dat ik toch wel erg veel last heb van mijn achillespees; zorgen voor later.

Zondag hebben we nog goed genoten van de stad. Weer veel gefietst.

stockholm11

Door de gevoelige achillespees loop ik als een oud mannetje, dus wanneer de familie gaat shoppen besluit ik op een terras te gaan zitten om een beetje te chillen. Daar raak ik meteen aan de praat met superaardige lokale bewoners die me allerlei dingen vertellen over Stockholm en de bevolking. De rest van de dag loop ik mank maar het deert me niet echt. Wanneer ik ’s avonds het vliegtuig uitstap voelt het al een stuk beter. Terwijl ik dit schrijf is het al weer bijna weg. Even een paar dagen/week rustig aan en het zal wel weer goed komen. Het kan ook geen kwaad om even wat rustiger aan te doen. Zo’n marathon heeft toch een behoorlijk impact op je lichaam.

Ik denk dat het vooral de ‘locals’ zijn die Stockholm zo bijzonder maken. De mensen zijn er aardig, hulpvaardig en geduldig. Dit valt me gedurende het verblijf meerdere keren op. Bijvoorbeeld wanneer een serveerster uitgebreid de tijd neemt om je uitleg te geven over waar je wat kunt vinden in de stad. Maar ook automobilisten die geduldig wachten terwijl je aan het stuntelen bent met de fiets, of sterker nog, terwijl je fietst op plekken waar je eigenlijk niet mag komen. De enige toeter die ik heb gehoord was van een automobilist die toeterde toen er een zwerver plotseling overstak. Wanneer je in Amsterdam op een kaart aan het kijken bent komt er dan in iemand naar je toe om te vragen of hij/zij kan helpen? In Stockholm is dit normaal.

Het bijzijn van mijn (schoon)familie maakte deze marathon extra bijzonder en mooi. Maar ik wil ook zeker niet mijn moedere uitvlakken die op de kinderen heeft gepast terwijl wij aan het genieten waren. Ook dankzij haar heb ik hier kunnen gelopen. Thx mam <3

Terug naar home